İpek Coşkun Armağan

Modern Müslüman zihnin en berrak, en vakur ve en özgün seslerinden biri olan Seyyid Muhammed Nakib el-Attas vefat etti. El-Attas'ın düşünce mirası, İslam düşüncesine rehberlik etmeye devam ediyor.

Dikkat süresi kısalıyor, derin düşünme zayıflıyor, hafıza silikleşiyor. Bu yalnızca kuşaklar arası bir algı değil; uluslararası araştırmaların da işaret ettiği bir kırılma. Ekran çağında büyüyen çocuklar, dijital yoğunluğun gölgesinde akademik ve bilişsel bir gerileme yaşıyor. Peki henüz geç kalmadan bu gidişatı nasıl tersine çevirebiliriz?

Bu rapor, 2023-2024 eğitim yılındaki değişimleri, reformları ve geliştirilmesi gereken alanları analiz etmektedir.

21. yüzyılın ilk çeyreği geride kalırken, Türkiye’nin eğitim politikalarında ihtiyaç duyduğu denge noktası ya da bir başka ifadeyle “altın oran” nasıl tanımlanmalı ve bu dengeye hangi araçlarla ulaşılmalı? Uluslararası değerlendirme mekanizmalarının yöntem ve yaklaşımları eğitim reformlarını nasıl etkilemekte, ülkeler kendi sosyoekonomik ve kültürel dinamikleri ile uyumlu eğitim politikalarını nasıl tasarlamaktadır?

Bu politika notu, Türkiye’de öğretmenlik mesleğini bilgi, beceri, tutum ve değer boyutları temelinde değerlendirerek öğrenmeyi merkeze alan ve çağın eğitim ihtiyaçlarına yanıt veren bir öğretmenlik profili modeli önermektedir.

Eğitim sistemlerinin bir yandan öğretmenlere sürekli yeni beklentiler yüklediği, diğer yanda ise öğretmenlerin çoğu zaman görünmez kalan taleplerini sessizce biriktirdiği bir dönemdeyiz. Bu iki hattın giderek birbirinden uzaklaştığı bir noktada, sahiden öğretmenler ne ister?

“Eğitimin Dekolonizasyonu” yazı dizisinin üçüncü ve son bölümüne gelmiş bulunuyoruz. Bu makalede, konunun somut hareket alanlarına ve Türkiye için çıkarılabilecek derslere odaklanacağız. Bu çerçevede, tarihsel olarak dil, pedagoji ve dijitalleşme alanlarında görülen sömürgecilik izlerini ele alacak ve atılması gereken adımları tartışacağız.

Serinin ikinci yazısında, ilk yazıda belirttiğimiz üç aşamalı sömürgecilik sürecinin özellikle ikinci aşamasından itibaren ortaya çıkan dönemde, eğitimin ve bilginin nasıl sömürgeleştirildiğine ilişkin yöntemler ve tarihsel örnekler üzerinde duracağız.

Kolonizasyon yalnızca toprak ve kaynakların değil, insan zihninin de sömürülmesi anlamına geliyor. “Eğitimin Dekolonizasyonu Üzerine” yazı dizisinin ilk bölümünde, bilginin nasıl hiyerarşik ilişkilerle şekillendiğini, akademik bağımlılığın bilgi üretimini nasıl tekelleştirdiğini ve bu sürecin öjenizmden günümüz eğitim politikalarına uzanan karanlık geçmişini ele alıyoruz.

Türkiye, öğretmen yetiştirme sürecinde önemli bir eşikte. MEB’in Akademiye Geçiş Sınavı öğretmen adaylarının beklentileri, sistemin yapısal sorunları ve kurumsal roller üzerine derin tartışmaları da beraberinde getiriyor. Peki, bu uygulama öğretmen yetiştirme sürecinin kalitesini artırmak için yeterli mi?

Bu politika notu, Aile Enstitüsünün yapısını değerlendirerek 2025 Aile Yılı bağlamında aile refahını artırmaya yönelik stratejik öneriler sunmaktadır.

Yeni bir vizyon için hangi adımlar atılmalı? Lise eğitiminde esnek ve sade bir model mümkün mü?

Millî Eğitim Akademisi, eğitim fakültelerinden farklılaşarak öğretmen adaylarını ihtiyaçlara uygun bir şekilde geleceğe hazırlayabilir mi? Türkiye’ye özgü, yenilikçi ve sürdürülebilir bir öğretmen yetiştirme modeli oluşturmak mümkün mü?

Enstitü Sosyal Genel Koordinatörü olan eğitimci sosyolog İpek Coşkun Armağan, Türkiye'de çocukların sosyal medyanın karanlık yüzünden ve dijital bağımlılıktan korunması için

Günümüz çocukları, dijital dünyanın kollarında büyüyor, ebeveynler otoritelerini ve rehberlik rollerini kaybediyor. Ekranlar, aile hayatının merkezine yerleşirken, çocukların geleceği belirsizleşiyor. Peki, bu çocukları kim, nasıl büyütecek?

Bu rapor, okul liderliğinin okul kültüründeki rolü ve akademik ile sosyal öğrenme çıktıları üzerindeki etkilerini inceler.