Hollanda’da Uluslararasılaşmaya Fren: Üniversiteler Yabancı Öğrenci Alımını Sınırlandırıyor
Hollanda’daki üniversiteler ile hükûmet, uluslararası öğrenci kabulünü sınırlandırmak ve İngilizce lisans programlarındaki artışı durdurmak üzere yeni bir idari anlaşmaya imza attı. 15 Temmuz’da imzalanan anlaşma kapsamında ülkedeki 13 üniversite, yıllık uluslararası öğrenci sayısını en fazla 16.766 ile sınırlandırmayı hedefliyor. Bu sayı, 2022 ve 2023’teki en yüksek kabul seviyesine kıyasla %11’den fazla bir düşüş anlamına geliyor.
Ancak anlaşma, üniversiteler ve öğrenciler tarafından sürecin şeffaf olmaması nedeniyle eleştiriliyor. Amsterdam Üniversitesinden Dr. Ingmar Visser, anlaşmanın hazırlanma seyrini “çok gizli” yürütülen bir süreç olarak nitelendirirken, uluslararası öğrenci hedeflerinin nasıl belirlendiğinin kamuoyunda tartışılmadığını ve üniversite bazındaki hedeflerin açıklanmadığını belirtiyor.
Özellikle İngilizce eğitim ve beşerî bilimler açısından düzenlemenin sonuçları tartışmalı. Radboud Üniversitesinden Prof. Marc van Oostendorp, dil politikasının öğrenci sayısı ve kapasite hedefleri karşılığında “pazarlık konusu” hâline getirildiğini savunuyor. İngilizce programlar için getirilen istisnaların eğitim, doğa, sağlık, teknoloji ve tarım gibi alanları korurken, beşerî bilimleri daha fazla baskı altında bıraktığını belirtiyor. Ona göre çok dillilik açısından önemli bir rol üstlenebilecek alanlar, üniversitelerin İngilizce ve Hollandaca arasında sıkıştığı bir modelde daralan alanlar hâline geliyor.
Öte yandan bazı uzmanlar, uluslararası öğrencilerin sorun olarak görülmesine karşı çıkıyor. Konut sıkıntısı, akademisyenlerin iş yükü, eğitim kapasitesi ve üniversitelerin öğrenci sayısına göre finanse edilmesi gibi sorunların gerçek olduğunu kabul etmekle birlikte, bunların yalnızca yabancı öğrenci sayısını kontrol ederek çözülemeyeceğini savunuyor.
Düzenleme, Şubat 2027’de ilk kez kapsamlı biçimde değerlendirilecek. Strateji danışmanı Derek Jan Fikkers, üniversitelerin finansman ve yönetişim sistemindeki daha temel sorunlar çözülmedikçe, öğrenci sayılarını sınırlamanın yalnızca geçici bir müdahale olduğunu savunuyor. Ona göre asıl mesele, üniversiteleri öğrenci sayısını artırmaya ödüllendiren finansman modelini değiştirmek ve kapasite ile akademik misyonu merkeze alan daha kapsamlı bir sistem kurmak.