Hindistan’da Öğrencilerin Ruh Sağlığı Krizine Karşı Yeni Adımlar
Hindistan’ın en kalabalık eyaleti Uttar Pradesh, tüm yükseköğretim kurumlarında “Öğrenci Ruh Sağlığı ve İyi Oluş Politikası”nı (Student Mental Health and Well-being Policy) uygulamaya koydu. Stres, kaygı ve öğrenci intiharlarındaki artış üzerine hazırlanan politika kapsamında her kurumda bir “Ruh Sağlığı Destek Birimi” kurulacak, öğrencilere gizlilik esasına dayalı danışmanlık hizmeti verilecek, gerektiğinde uzmanlara yönlendirme yapılacak, akademik ve idari personel ise sıkıntı yaşayan öğrencileri fark edebilmeleri için eğitimden geçirilecek. Eyaletin attığı bu adım, ülke genelinde yürütülen daha kapsamlı bir sürecin parçası. Hindistan Yüksek Mahkemesi, Temmuz 2025’te ruh sağlığı hizmetine erişimi temel bir hak olarak kabul ederek akademik baskıyı azaltmaya ve öğrenci intiharlarını önlemeye yönelik 15 maddelik bir yönerge yayımlamıştı. Bu kararın ardından Üniversite Hibe Komisyonu (University Grants Commission) bir uzman komitesi kurarak ulusal düzeyde uygulanacak kuralları hazırladı. 14 Ocak 2026’da kamuoyunun görüşüne açılan komisyon yönergeleri, küçük kurumlarda her 100, büyük kurumlarda ise her 500 öğrenciye bir psikolojik danışman atanmasını, düzenli tarama yapacak “Öğrenci Hizmet Merkezleri”nin kurulmasını ve 7/24 destek hattı oluşturulmasını öngörüyor. Ayrıca kurumların öğrencileri herkesin önünde küçük düşürmesi ve sınıfları not ortalamasına göre ayırması yasaklandı.
Ulusal Suç Kayıtları Bürosu verilerine göre gençler arasındaki intihar vakaları son on yılda yaklaşık %80 oranında arttı. Kota, Jaipur, Haydarabad ve Delhi gibi eğitimin merkezi olan bölgelerde krizin etkileri açıkça görülüyor. Hindistan’daki bir ruh sağlığı platformu olan Aha Therapy’nin baş psikoloğu Dr. Ashutosh Srivastava, üniversite öğrencilerinin yaklaşık üçte birinde orta ile ağır düzeyde depresyon belirtileri, %25’inde ise kaygı belirtileri görüldüğünü belirtiyor. Ancak kurumların hâlihazırda bu değişikliklere hazırlıksız olduğu ve yaklaşık %70’inde tam zamanlı bir ruh sağlığı uzmanının bulunmadığı belirtiliyor. Srivastava’ya göre danışmanlık merkezleri kapsamlı bir destek ağının yalnızca son adımı olmalıyken, pek çok üniversitede ne yazık ki tek başvuru noktası hâline gelmiş durumda. Uzmanın bir başka önerisi, devamsızlık ve akademik başarısızlığa uygulanan cezaların yerini destekleyici mekanizmaların alması. Ülkedeki uzman eksikliği nedeniyle, çok sayıda uzman istihdam eden İngiltere, ABD ve Avustralya gibi ülkelerin modelinin Hindistan’da işe yaramayacağını belirten Srivastava, yerel ihtiyaçlara uygun çözümler geliştirilmesi gerektiğinin altını çiziyor.